Schützenberger'in ek bölümünde serendipite, beklenmedik keşiflerle; klinik sezgi ise eğitim, deneyim ve ince gözlemle birlikte tartışılır. Aynı sayfa, henüz bitmemiş çalışmalardan sonuçlara sıçramamaktan da söz eder. Kitaptaki keşif anekdotlarının tarihsel doğruluğunu bu derste ayrıca doğrulamıyoruz. Yazarın NLP ve beden diliyle kurduğu bağları da kanıtlanmış tanı yöntemi olarak kabul etmiyoruz.
Bir sezgiyi yararlı hâle getiren şey, ona kesinlik eklemek değil, onu denetlenebilir hâle getirmektir. 'Burada bir örüntü var' yerine 'Hangi olaylar sayıldı, hangileri dışarıda kaldı, bu sınıflamayı önceden mi seçtik?' soruları sorulabilir. Beklentimize uymayan örnekleri aynı deftere almak, yalnızca dikkat çekenleri toplamakla aynı iş değildir.
Kurgu örnek: Bir öğrenci üç kişinin benzer kayıplar anlattığını fark ediyor. Bu gözlem bir karşılaştırma sorusu üretebilir. Ama öğrenci yalnızca benzer öyküleri seçtiyse, kaç farklı öykünün bulunduğunu henüz bilmiyoruz. Buradaki alıştırma sezgiyi susturmak değil, sonucun önüne kaynak ve sınama adımı koymaktır.
Uygulama: kurgu çalışma kartı
Kurgu çalışma: 'Gördüğüm bütün öyküler aynı sonuca gidiyor' cümlesini üç araştırma sorusuna çevir. Kişisel veya ailevi sağlık bilgisi girme; yalnızca örneğin yöntemini düşün.
Örnek çözüm ve sınırı
Hangi öyküler incelendi? Hangi ölçüte göre seçildi? Uymayan veya eksik kayıtlar var mı? Bunlar açıklamayı reddetmek değil, değerlendirilebilir kılmaktır.
Bilgi kontrolü
Bunlar özgün öğrenme sorularıdır, psikiyatrik ölçek değildir. Yanıtlar dışarı gönderilmez.
Kavramlar ve ileri okuma
Kaynak izi
- Anne Ancelin Schützenberger, Psikosoybilim. Çeviri: Kağan Kahveci. Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, 3. basım, Eylül 2017. | PDF 167, 168, 169 | basılı s. 169, 170, 171